RemVee.blog

Ongeduldig heb ik met de Android emulator zitten spelen. M’n dev phone is onderweg en ik kan natuurlijk niet wachten tot ik ermee aan de slag kan.

Aardig aan het Android platform is dat het gebruik maakt van Java. Wat is jammer aan Android is dat het geen gebruik maakt van een JVM maar van de Dalvik VM. Klinkt rampzalig maar valt erg mee, Android blijkt een heel groot deel van het Java Standard Edition class libraries te implementeren. Dat stemt hoopvol en geeft het gevoel dat, in theorie, alle andere JVM talen (zoals Groovy, JRuby, Kawa en Clojure) ook te gebruiken zijn op z’n Android telefoon.

Natuurlijk is het allemaal maar theorie en in wat voor bizarre wereld zouden we leven als dat ook echt zou kunnen?! :) Toch maakte Per Bothner me nieuwsgierig met zijn AndroidHelloScheme post en ben ik aan de slag gegaan om ook een Clojure variant te maken.

Laatst werd me gevraagd wat mooier of beter is:

obj.getItem('Status')
obj.getItem('Status') == 'Completed'

of

obj.getStatus()
obj.isStatusCompleted()

Het laatste voorbeeld is beter omdat het minder foutgevoelig is; een tiepfoutje in het eerste geval kan heel lang blijven sluimeren terwijl in de tweede versie de foutmeldingen meteen om je oren vliegen. Daarbij vind ik de tweede variant ook beter leesbaar.

De degene die de vraag stelde, gaf me schoorvoetend gelijk. Maar zou dit niet betekenen dat hij deze methoden voor alle 10 statussen uit zou moeten schrijven en is dat dan niet ook weer foutgevoelig? Voorzichtig vroeg ik om welke taal het eigenlijk ging; “JavaScript”. Maar natuurlijk hoef je dat niet helemaal zelf uit te schrijven! JavaScript is, net als Ruby, Lisp en vele andere, een moderne taal en stelt je in staat te meta-programmeren, ofwel programma’s zichzelf te laten schrijven.

Dus geen gedonder met een preprocessor en/of rare annotaties meteen aan de slag met de programmeertaal waar je toch al mee bezig was!